Brief van de rector

heiligdom

Beste mensen,

De dag dat ik deze weekbrief schrijf, zoals u weet doen we dit bij toerbeurt, zal ik vanavond naar een uitvaartgesprek gaan. Van een mevrouw die graag op ons heiligdom naar de H. Mis kwam, elke zondag om 10.30u, en naar ik begreep zijn haar man en zij ook jarenlang lid geweest van het koor Ubi Caritas en op andere wijzen actief op ons Heiligdom.

Ja, zo gaat dat. Zo raken wij soms vaste Kapel-gangers kwijt. Hoe hard het ook klinkt, maar zo bedoel ik het helemaal niet, dat is eigenlijk ook een logische gang van zaken, van het leven. Maar voor ons als gemeenschap die betrokken is bij het Heiligdom, en dat bent u ook toch ook hoop ik, is het dan wel mooi als er aan de “onderkant” ook weer mensen bij komen. En daar schort het wel eens aan.

Dat is een algemeen probleem binnen de (katholieke) Kerk: oudere vaste kerkgangers overlijden, maar er komen soms weinig nieuwe betrokken gelovigen voor in de plaats. Hoe kan dat? Is dat omdat ons geloof niet interessant is voor jonge mensen? Daar geloof ik niets van. Ik kwam zelf op mijn 29e echt tot geloof en ik vond het “bere-interessant,” levensveranderend!

Ik denk dat het er veel meer mee te maken heeft dat wij ons geloof te weinig naar buiten brengen, of misschien te weinig op de juiste wijze. En daar willen we nu op ons heiligdom wat aan gaan doen. We willen proberen de mensen op een laagdrempelige manier uit te nodigen naar ons Heiligdom, zodat zij geraakt kunnen worden door de bijzondere plek die dit is, door de aanwezigheid van de Heer en Onze Lieve Vrouw ter Nood op ons Heiligdom, en door de verkondiging.

Speerpunten in dit laagdrempeliger maken, waardoor we dus hopen voor meer mensen relevant te zijn, zijn het Oesdom, het Gastenhuis en verder ook nieuwe activiteiten op ons Heiligdom. We willen het Oesdom een nieuwe “look” gaan geven, zodat mensen, ook gewoon hier uit de streek, of die hier langs komen op de fiets, wat sneller zeggen: hé, laten we daar eens even een kopje koffie drinken. En van het één kan het ander komen.

Ook willen we de bezetting van het Gastenhuis/ Julianaklooster proberen te verhogen, vooral ook bijvoorbeeld door vergaderingen. We hebben nu al regelmatig vergaderingen van de gemeente en soms van scholen, en in hun pauzes lopen ze dan graag even het heiligdom op. Je weet nooit wanneer iemand geraakt wordt. Onbekend maakt onbemind. Qua activiteiten denken we bijvoorbeeld aan filmavonden of een liturgisch muziekfestival.

Uiteindelijk blijft onze missie natuurlijk gewoon om mensen naar Jezus te willen brengen, met de hulp van Maria. Maar hoe meer mensen hier komen, hoe meer mensen we met deze boodschap in contact kunnen brengen. En bekering is uiteindelijk een zaak van Genade, van God. Ik hoop dat u ons in deze missie wilt helpen. Als u hier ideeën in heeft, hoor/ lees ik het graag van u. Via het secretariaat ben ik makkelijk bereikbaar.

Onze Lieve Vrouw ter Nood, bid voor ons.

rector Jeroen

Share

Jeroen de Wit is sinds september 2016 de nieuwe rector van het heiligdom Onze Lieve Vrouw ter Nood. Hij is, zoals hij zelf zegt, een ’late roeping’.

De zoon van een bollenkweker uit Julianadorp studeerde bedrijfskundige economie in Rotterdam en werkte een jaartje als exporteur van bloembollen en een paar jaar in een commerciële functie bij KPN. Hij emigreerde voor een poosje naar Australië, mee met zijn broer die er een bloemenkwekerij begon.

In Australië kreeg hij op zijn 28e een ’diepe ervaring’ en keerde zich daarna tot het katholieke geloof, maar priester werd hij nog niet. De Rector had vervolgens nog een baan bij een internetbedrijfje dat actief was in de wereld van de bloementeelt. Ook deed hij jarenlang vrijwilligerswerk in vooral de verslaafdenzorg, in Nederland en in Italië. “Ik dacht dat trouwen de weg voor mij was. Tot er plots een andere deur open ging.”

Hij was toen eind dertig, dus je kunt best van een late roeping spreken. Hij ging naar het seminarie van het bisdom in Vogelenzang en werd in 2013 tot priester gewijd. Hij werkte de laatste jaren als diaken in de Alkmaarse Matthias-Laurentiusparochie en in de Petrus en Paulus/Benedictusparochie in Bergen, en na 2013 als pastor in beide parochies en in Schoorl.
Jeroen de Wit woont nu in het Julianaklooster in Heiloo.

Bron

Vorige weekbrieven