Zesde Zondag van Pasen

mars-voor-het-leven-9-december-2017

ZESDE ZONDAG VAN PASEN

Als Christenen is het belangrijk om ons bewust te blijven van ons Doopsel, toen wij kinderen werden van de éne Vader in de hemel. Met ons Doopsel in de Naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest, is ons leven voorgoed verbonden met dat van de Verrezen Heer. “Blijft in mijn liefde”, horen wij vandaag. In het evangelie van de vorige week gebruikt Jezus het bekende beeld van de wijnstok en de ranken. We kunnen ons goed voorstellen, dat het voor de rank van levensbelang is om verbonden te blijven met de wijnstok. Los van de wijnstok verdort de rank en wordt zij weggeworpen. Zo ook ontleent ons christelijk leven zijn bezieling aan onze blijvende verbondenheid met de levende Verrezen Heer. Los van Hem kunnen wij niets.

Maar ook onder elkaar kennen wij permanente verbindingen die voor ons van levensbelang zijn. Denken wij maar aan het huwelijk. Wij verbinden ons als man en vrouw voor het leven aan elkaar, om open te staan voor nieuw, door God geschapen menselijk leven. De kinderen blijven hun hele leven verbonden met deze éne vader en die éne moeder. Niet voor niets is in de hele Bijbel, zowel in het Oude als in het Nieuwe Testament, de band tussen bruidegom en bruid het beeld bij uitstek voor de permanente liefde die God heeft voor zijn volk Israël en die Christus heeft voor zijn Kerk. Met andere woorden: De orde die God heeft aangebracht in zijn schepping is er een van permanente relaties van totale liefde. Man en vrouw kunnen zich niet alleen maar tijdelijk met elkaar verbinden. De kinderen zijn niet alleen maar tijdelijk kinderen van hun vader en moeder. Zo ook kunnen wij als gedoopten niet alleen maar tijdelijk christen zijn. Nee, christen zijn, echtgenoot zijn, vader of moeder zijn, zoon of dochter zijn, is van nature een permanente relatie van totale wederzijdse liefde, 24 uur per dag en 7 dagen in de week.

Verder mag het ook duidelijk zijn dat onze blijvende verbondenheid met God en met elkaar niet bepaald van een leien dakje gaat. Er wordt gesnoeid. Dat kost pijn en we voelen het gemis van wat verloren gaat. Soms lijkt het of God ver weg is, of er zelfs helemaal niet meer is. Soms lijkt het of de liefde in het huwelijk uitgeput en opgedroogd is. Ook hier doet het beeld van de rank aan de wijnstok ons verder zien in geloof. Druiventrossen (ranken) worden gesnoeid. Tijdens het rijpen van de rank worden er druiven weggesneden. Dat kost pijn, en die druiven komen nooit meer terug. Maar wat gebeurt er intussen? De overgebleven druiven ontwikkelen zich des te beter, en uiteindelijk draagt de rank meer vrucht. Zo ook leek het of de zending van de Heer, zijn woorden van wijsheid, de wondertekenen die het vergezelden, met de kruisdood voorgoed verloren is gegaan. Niets is echter minder waar. De verrijzenis uit de doden leidde tot nieuw en eeuwig leven, waar geen pijn en geen verdriet meer is en waar alle leed geleden is. De zending van de Heer gaat wereldwijd verder, alle eeuwen door. Uit die genade van de levende Verrezen Heer leven wij als gedoopten elke dag, elk uur van ons bestaan.

Pater Gerard Wijers s.s.s., Amsterdam

Share

Lid van de congregatie van Sacramentijnen is pater Wijers woonachtig in de in Amsterdam bij de Begijnhof en assisteert heel regelmatig op het heiligdom.

Vorige weekbrieven