Een spiritueel ‘nieuw normaal’

de schepping creation of adam

Er zijn mensen die zeggen dat Jezus, Johannes de Doper is, Elia, Jeremia, een van de profeten. Zij zijn vrij om te geloven wat ze willen, maar Jezus wil dat Zijn discipelen precies weten wie Hij is. Petrus sprak namens alle discipelen toen hij zei: “U bent de Christus, de Zoon van de levende God!” De geloofsbelijdenis, “U bent werkelijk de Zoon van God!” (Mat. 14:33) en de soortgelijke belijdenis van Martha “U bent de Christus, de Zoon van God” (Joh. 11:27). Deze openbaring is niet de vrucht van enige menselijke inspanning, maar is eerder een geschenk dat God schenkt aan wie Hij wil. Gods openbaring transformeert Petrus in een rots. De ervaring van Petrus is een voorbeeld voor iedereen die een gemeenschap leidt of begeleidt. Men wordt opgeroepen om een rots van constante steun en begeleiding te zijn voor diegenen die aan hun zorg zijn toevertrouwd. Op deze rots bouwt Jezus, ook vandaag, nog steeds zijn gemeenschappen.

Ons spirituele leven is als een hond die een konijn achterna zit. Hij rent, blaffend, achter het konijn aan en vele andere honden, die het geblaf horen, doen mee aan de achtervolging. Na een tijdje worden ze moe, stoppen met rennen en de een na de ander haakt af. Alleen de honden die het konijn kunnen zien, gaan door tot het bittere eind, tot ze het konijn vangen.  De moraal van dit verhaal is, dat alleen degenen die hun ogen gefixeerd hebben op de persoon van Christus en die persoonlijke ervaringen hebben zullen volharden.  Veel omstandigheden, diepe motieven en andere mensen hebben ons ertoe gebracht om Jezus te volgen. Onze persoonlijke ervaring is de sleutel en is van doorslaggevend belang voor de rest van ons leven. Het evangelie is niet een theoretische weg. Christus is niet abstract. Hij is persoonlijk en innemend.

Er wordt vaak gezegd dat geschiedenis zich herhaalt. Wie had kunnen bedenken dat de Spaanse griep pandemie in 1918-1919 zichzelf zou herhalen in de vorm van COVID-19? De Spaanse griep en Covid-19, die wereldwijd mensen zonder vaccinatie troffen en treffen, hebben veel overeenkomsten die niet kunnen worden genegeerd. De wereld wordt nu geconfronteerd met een soortgelijk probleem van virusoverdracht tussen mensen. We moeten leren van de geschiedenis, maar ook dingen afleren. In 1918 stierven 50 miljoen mensen vanwege gebrek aan kennis aan de “moeder van de pandemieën” en dat zou weer kunnen gebeuren. Maar de wereld is veranderd. De sociale wereld laat belangrijke veranderingen zien in het doen van boodschappen, aanbidden, trainen, werkethiek en zelfs basisschoolonderwijs en sociale omgangsvormen. Maar, waren we erop voorbereid om de wijze van lesgeven en leren te veranderen? Hadden we een ‘plan B’ als vangnet?

In een dergelijke situatie is aanpassen de sleutel. De enige beschikbare optie was ‘online lesgeven’.   Het online lesgeven mocht niet ten koste gaan van de kwaliteit van het onderwijs. Was er voldoende online studiemateriaal? Helaas niet. Het onderwijs moest worden verschoven van scholen naar het internet, e-learning en e-books. Ten tijde van een pandemie is onderwijs niet gebonden aan tijd of plaats. Elk kind heeft recht op onderwijs. Bijeenkomsten, feesten, huwelijken en publieke samenscholingen via social mediakanalen, ZOOM meetings, zullen nooit kunnen evenaren met de verbindingen die worden gemaakt bij ‘face-to-face’ bijeenkomsten. Maar, met de pandemie om ons heen, zullen we ooit weer bij elkaar kunnen komen als vroeger? Geestelijke gezondheid, in het nieuwe normaal, moet ook worden genormaliseerd. Ook dit vraagt creativiteit, van de Kerk en van u.

Father Don Bosco Darsi

Delen

Fr. Bosco komt uit India en studeert in Leuven voor een post-doctoraal. In juli en augustus is hij op het Heiligdom voor het opdragen van de Heilige Mis in de Duitse taal en soms zal hij ook Heilige Missen in het Nederlands opdragen.

Vorige weekbrieven