Maranatha! Kom, Heer Jezus!

Maranatha! Kom, Heer Jezus!

Zoals al aangekondigd door Pr. Anton Overmars die ons afgelopen zondag na de H. Mis een “goed uiteinde” wenste, is zojuist het nieuwe jaar begonnen – het kerkelijk jaar, uiteraard.
Het “kerkelijk jaar” of liturgisch jaar richt onze blik steeds op een ander moment van de Heilsgeschiedenis. Zo komen elk jaar Kerstmis, Pasen etc. voorbij. Waarom eigenlijk, want God staat toch buiten de tijd? God wordt toch niet elk jaar opnieuw geboren? Inderdaad, God staat wel buiten de tijd, maar wij niet. Wij kunnen nou eenmaal niet tegelijkertijd ons verheugen om Jezus’ Verrijzenis, treuren om Zijn dood, Hem als kindje in de stal aanbidden en naar Hem luisteren terwijl Hij ons de Zaligsprekingen onderwijst. Dat weet Onze Lieve Heer maar al te goed en daarom heeft Hij daar wat op bedacht: in de loop van het liturgisch jaar komen alle grote gebeurtenissen uit het Heilsmysterie aan bod terwijl we het leven van Jezus, het Mensgeworden Woord, volgen. En dat is méér dan alleen een soort “denken aan”: op een bijzondere manier verweeft Gods tijdloosheid zich met onze tijd en wordt op een speciale manier het geheim dat we vieren weer een soort tegenwoordigheid. Daardoor zijn aan elke tijd van het liturgisch jaar bijzondere genaden verbonden, die te maken hebben met wat we vieren. Daarom is het zo belangrijk om het liturgisch jaar intens te beleven.
Aan het einde van het liturgisch jaar wordt onze blik gericht op het einde der tijden, als de Heer terugkomt. De lezingen van de afgelopen weken hebben ons er al op voorbereid: we hebben visioenen van Daniël horen langskomen over het einde der tijden en hebben allerlei passages gehoord uit de Openbaringen van St. Johannes over de laatste strijd… Die lezingen eindigen op de allerlaatste dag van het kerkelijk jaar met de profetische woorden: “Zie, Ik kom spoedig.” In de tussenzang van die dag zingen wij: “Maranatha! Kom, Heer Jezus!”

In de Advent worden we gericht op de eerste komst van de Heer, nu niet op het “eind der tijden” maar in de “volheid der tijden”, die in eeuwigheid was voorbereid en zo’n 2000 jaar geleden eindelijk aangebroken. En weer zingen we: “Maranatha! Kom, Heer Jezus!” Dat zingen we met het volk Israël wat leefde in de verwachting van de Messias. We treden weer binnen in één van die “voorbereidingstijden” op een groot feest. Daarvan heb je er twee in het jaar: de 40-dagentijd en de Advent. Allebei paars, allebei voorbereiding. Toch zijn ze heel verschillend van toon: terwijl de 40-dagentijd vooral gericht is op boete en berouw, is de Advent meer een tijd van verwachtingsvol uitzien. In geloof bereiden we ons voor op dat grote moment. Dat kan bijvoorbeeld door:

  • Een keer extra doordeweeks naar de Mis te gaan
  • Elke dag een momentje nemen om de lezingen van de dag te lezen (die zijn namelijk helemaal gericht op de Advent en steeds meer op Kerstmis)
  • De Rozenkrans mee te komen bidden vóór de H. Mis op weekdagen; zo bereidt u zich voor, samen met Maria
  • Deel te nemen aan de Eucharistische Aanbidding (dagelijks 15.00 -16.00 uur)

Ik nodig u uit dit jaar de Advent ten volste te beleven. Er zijn zo veel noden in de wereld, zo’n gebrek aan goed, zo’n gebrek aan God! Als God ons in de Advent om Zijn komst laat roepen, dan is dat omdat Hij graag wil komen.
“Kom, Heer Jezus!” Kom in onze maatschappij, kom in onze verscheurde wereld, kom in onze gebroken harten.

M. Laetitia Dei

Delen

Zuster Maria Laetitia Dei is lid van de Dienaressen van de Heer en de Maagd van Matará.

Recent Sermons