Ik ga op reis en neem mee…

zalige-titus-brandsma

Als kinderen speelde we dikwijls het spelletje “ik ga op reis en neem mee…” en de lijst van te onthouden voorwerpen werd steeds langer en onlogischer, afijn er vergat iemand iets uit het lijstje en dan was je af. Als wij nu op reis gaan staan we dikwijls lang voor de kast om te kijken wat je zou moeten en willen meenemen. En wat mij overkomt zal velen overkomen, ik neem altijd te veel mee.

Onder het motto van je kan maar nooit weten verdwijnt er altijd te veel in de bagage om als je weer thuis komt met verbazing te kijken wat er weer allemaal ongebruikt mee naar huis is gekomen. Niet iedereen heeft tijd om te kijken wat hij of zij zal meenemen als er een grote reis is. Vluchtelingen maar ook politieke gevangenen moeten op reis terwijl zij daar helemaal niet op voorbereid zijn, en ook dikwijls geen keuze hebben. Deze week moet ik dan in het bijzonder denken aan de Zalige Titus Brandsma o.carm. Pater Titus was een zeer wijs en mystiek mens die zijn bijzondere kwaliteiten heeft gegeven aan de kerk en de wetenschap maar door alle wetenschap heen aan het vrije woord.

Al in een vroeg stadium waarschuwde Brandsma via publicaties in dag- en weekbladen en tijdens lezingen en colleges voor de gevaren van het nazisme, rassenhaat en ophitsing. Hij veroordeelde de anti-joodse maatregelen van het naziregime zowel reeds voor als tijdens de bezettingstijd. Zo was hij medio 1936 enige tijd lid van het door Nederlandse geleerden en kunstenaars opgerichte Comité van Waakzaamheid tegen het nationaal-socialisme. In 1941 verzette hij zich tegen het verwijderen van joodse leerlingen en bekeerlingen van katholieke middelbare scholen en was hij de architect van het verbod dat de Utrechtse aartsbisschop de Jong uitvaardigde tegen het opnemen van NSB-advertenties in de r.-k. dagbladen.

Arrestatie en overlijden

Begin januari 1942 arresteerden de Duitse bezettingsautoriteiten de priester met van meet af aan de bedoeling hem voor lange tijd gevangen te houden. Via een tocht langs de gevangenis van Scheveningen, kamp Amersfoort en de strafgevangenis van Kleef kwam hij ten slotte in het concentratiekamp Dachau terecht. Ook hier was, aldus latere getuigenissen van voormalige kampgenoten, deze ‘alledaagse’ mysticus een grote morele, spirituele en daadwerkelijke steun voor zijn medegevangenen. Na enkele weken vol ontberingen en mishandelingen werd hij uitgeput en doodziek in het Revier (kamphospitaal) opgenomen. Toen hij daar enkele dagen lag, raakte hij buiten bewustzijn. Op 26 juli 1942 om twee uur ’s middags kwam een eind aan het leven van Titus Brandsma nadat een kamparts hem een dodelijke injectie toediende.

De heilige paus Johannes Paulus II verklaarde pater Titus zalig in 1985 zijn feestdag is 27 juli.

In Bolsward is een Titus Brandsmamuseum waar een tentoonstelling is over Titus onder de titel ‘In het spoor van Titus Van God niet verlaten’ kijk maar eens op hun website titusbrandsmamuseum.nl.

Deel

Jeroen de Wit is sinds september 2016 de nieuwe rector van het heiligdom Onze Lieve Vrouw ter Nood. Hij is, zoals hij zelf zegt, een ’late roeping’.

De zoon van een bollenkweker uit Julianadorp studeerde bedrijfskundige economie in Rotterdam en werkte een jaartje als exporteur van bloembollen en een paar jaar in een commerciële functie bij KPN. Hij emigreerde voor een poosje naar Australië, mee met zijn broer die er een bloemenkwekerij begon.

In Australië kreeg hij op zijn 28e een ’diepe ervaring’ en keerde zich daarna tot het katholieke geloof, maar priester werd hij nog niet. De Rector had vervolgens nog een baan bij een internetbedrijfje dat actief was in de wereld van de bloementeelt. Ook deed hij jarenlang vrijwilligerswerk in vooral de verslaafdenzorg, in Nederland en in Italië. “Ik dacht dat trouwen de weg voor mij was. Tot er plots een andere deur open ging.”

Hij was toen eind dertig, dus je kunt best van een late roeping spreken. Hij ging naar het seminarie van het bisdom in Vogelenzang en werd in 2013 tot priester gewijd. Hij werkte de laatste jaren als diaken in de Alkmaarse Matthias-Laurentiusparochie en in de Petrus en Paulus/Benedictusparochie in Bergen, en na 2013 als pastor in beide parochies en in Schoorl.
Jeroen de Wit woont nu in het Julianaklooster in Heiloo.

Bron

Recent Sermons