Groetjes vanuit Argentinië

groetjes-vanuit-argentinie-zuster-esperanza-olvternood

Lieve mensen,

Hoe is het met jullie? Het is al een tijdje geleden dat ik jullie gezien heb. Ik was op vakantie vertrokken naar Argentinië om mijn familie te bezoeken. Veilig thuis aangekomen en na 3 geweldige weken bij mijn ouders, is de quarantaine in Argentinië begonnen, precies om 00.00 uur op 20ste maart, de dag vóór mijn vertrek naar Mendoza. Alle vluchten werden gecanceld, alle reizen van lange afstanden werden niet toegelaten. En zo ben ik opgesloten in een klein dorpje helemaal in het noorden van Argentinië, waar mijn ouders wonen.  Natuurlijk juichen mijn ouders, omdat ik zo lang bij hen moet blijven, maar hoewel ik van mijn familie veel houdt wil ik graag terug naar het kloosterleven, naar de missie, naar jullie toe…omdat dat de nieuwe familie is die God, in zijn Voorzienigheid, mij heeft gegeven. Toch in de schaduw van de dagen en de gebeurtenissen kunnen we Gods wil zien…in Zijn Handen zijn we veilig, nergens anders, dus heb ik met blijdschap dit geaccepteerd en probeer ik vanuit hier mijn en uw ziel naar God te brengen.
Net zoals in Nederland zijn er hier strenge maatregels genomen. H. Missen werden verboden door de staat, bijeenkomsten, gezamenlijke activiteiten, etc… je mag alleen op straat als je iets moest kopen, het moet noodzakelijk zijn en zo dicht mogelijk bij huis. De politie patrouilleert door de straten en als iemand zo maar op straat is, wordt die gevangen genomen, en moet een boete betalen. Auto’s, bromfietsen… alles wordt door de politie afgepakt als je zomaar op straat bent. De grenzen van de provincies werden gesloten en niemand mocht de provincie uit noch in. Zo zijn families verdeeld, omdat de kinderen die in andere steden studeren gescheiden van hun ouders blijven…de situatie is spannend! Met deze hele situatie was natuurlijk naar de H. Mis gaan niet toegestaan.
Maar God voorziet…hier in deze provincie, 30 min lopend van mijn ouders vandaan, was er een priester van onze Congregatie ook hier gestrand en waar ik contact mee hield. En in het geheim ging ik naar de H. Mis met één van mijn nichtjes. Natuurlijk waren we in gevaar, maar heeft Christus niet voor ons nog meer gevaar ondergaan en is hij niet aan het kruis gestorven?
Onderweg naar de kapel waar de priester logeerde, gingen we stiekem door de straten heen en waar we politiecontrole zagen, schuilden we achter het hoge gras of zelf in een droge sloot of namen we vlug een andere weg. Vele zijn de avontuurlijke momenten die wij tot nu toe mee maken om naar de H. Mis te gaan!! Ik hoop dat u niet schrikt dat ik de wetten overtreed…ik denk dat zoals het toegestaan is lichamelijke voedsel te halen, het risico genomen kan worden het geestelijke voedsel te halen, die nog waardiger is. We vertrekken met de H. Rozenkrans in de hand en met de hulp van Maria komen we veilig in de kapel aan en keren we weer veilig terug naar huis. Als ik terug kom zal ik jullie al die avontuurlijke momenten vertellen.In deze speciale maand vertrouw ik jullie allen aan Maria toe, dat ze ons de waarde van de sacramenten laat beschouwen.
Ik vertrouw me toe aan uw gebeden en zo blijven we verbonden.

Gods zegen, M. Esperanza

Delen

Zuster Esperanza is lid van de Dienaressen van de Heer en de Maagd van Matará en moeder overste van de orde die in het Heiligdom wonen.

Vorige weekbrieven