De heringeburgerde zuster: zr. Maria Laetita Dei uit Leiden

Familie-dagen-olv-ter-nood-heiloo

Al een tijdje heeft de oplettende kapelbezoeker op kunnen merken dat er een nieuw gezicht is verschenen onder die bekende blauwe sluiers. Het gezicht ziet er jong en Nederlands uit, maar wie is deze zuster eigenlijk?

Hoog tijd dus om mij even voor te stellen. Ik ben zuster Maria Laetitia Dei, 24 jaar oud (sterker nog: a.s. donderdag vier ik mijn 25e verjaardag – taarten en felicitaties zijn welkom op nr. 142) en afkomstig uit Leiden. Mijn roepingenkriebels begonnen eigenlijk al toen ik een jaar of acht was, maar pas tien jaar later begon ik daarnaar te luisteren. Ik had toen na de middelbare school een tussenjaar van katholieke vorming en evangelisatie erop zitten in Frankrijk, studeerde geneeskunde in Leiden en woonde in Den Haag. – Huh, Den Haag? Dat is toch nog verder van de universiteit dan waar je ouders woonden? Vond je het dan niet leuk thuis? – Jawel, maar in Den Haag woonde ik in een fantastisch studentenhuis met 7 andere katholieke studenten en een eigen kapel waar we individueel en gemeenschappelijk baden. Daar had ik best een halfuurtje reizen voor over, hoewel mijn ouders inderdaad maar op 300m van het ziekenhuis woonden.

Enfin, ik was dus een gelukkige geneeskundestudent tot wie het opeens door begon te dringen dat God haar écht vroeg om zuster te worden! En na mijn eerste plan om af te studeren en vervolgens in te treden van de tafel te hebben geschoven, toen het tot me doordrong dat het voor Maria óók veel makkelijker was geweest om nog even te wachten met “ja”-zeggen (dan zou ze met Jozef getrouwd zijn enzo), heb ik braaf mijn laatste tentamen gemaakt, die avond een afscheidsfeest gehouden en stond ik de dag erna op de stoep bij het klooster.

Na een korte voorbereiding in Luxemburg (waar de zusters op dat moment alleen Spaans spraken, en ik als echte Nederlander wel veel talen sprak maar net géén Spaans – u kunt zich wel voorstellen dat we héél veel hebben gelachen daar) ging het avontuur door in Italië. Ik heb mijn noviciaat gedaan in Segni, een klein dorpje boven Rome, in een omgebouwde stal bovenop een berg. Ach, Jezus was ook in een stal geboren, eigenlijk is het ook wel passend om dan in een stal je religieuze leven te beginnen.

Op 10 december 2015 heb ik mijn eerste geloften gedaan en vervolgens heb ik drie jaar gestudeerd in ons grote studiehuis in Italië. In dat huis, het “studentaat”, bereiden de zusters zich voor op de missie die de rest van hun leven in beslag gaat nemen. Het is een groot internationaal gezelschap: momenteel zo’n 120 zusters uit alle windrichtingen, van alle talen en culturen (zie foto). Gelukkig was ik onderhand gespecialiseerd in gebarentaal en met een beetje goede wil begrijp je elkaar altijd wel. Het uitleggen van het menu aan de kok ging er dan zo aan toe: “kijk, deze ronde dingen moet je zo kggg kggg kggg met dit ding en dan pssssj hierin, jij wachten, blub blub blub [tik op horloge, vijf vingers opsteken] en dan met dit ding brrrrr brrrrrrr.” Vertaling: “de groente snijden met een mes en in een pan met water aan de kook brengen, vijf minuten laten koken en dan staafmixen.”

Mijn “vakanties” bracht ik vaak door in de missie in Nederland, waar ik weer even mijn Nederlands kon oefenen. Gelukkig maar, want daardoor kan ik nu, nu ik mijn opleiding in Italië heb afgerond, toch op eigen bodem u weer in vloeiend Nederlands te woord staan! Al zal het af en toe nog voorkomen dat ik even niet op het woord kom… Maar ach, als ik u vraag om even de klingeling te luiden, dan weet u toch ook dat het om de kerkklok gaat?

Share

Zuster Maria Laetitia Dei is lid van de Dienaressen van de Heer en de Maagd van Matará.

Vorige weekbrieven