De eenvoud van het gebed van Johannes Paulus II

Paus-Johannes-Paulus-II copy

Beste allen,

Niet zo lang geleden, op 22 oktober namelijk, herinnerden wij de gedachtenis van H. Johannes Paulus II (trouwens voor onze Congregatie een feest, omdat hij onze patroon heilige is). Van deze grote heilige kunnen we veel leren, ook over het gebed waarover de lezingen van vandaag ons aansporen. Als we terugkijken naar wat Johannes Paulus II heeft bereikt, dan zijn de ‘grote gebeurtenissen’ vermengd met de herinnering aan eenvoudige gebedsmomenten, die een verrassing bleken. Ik zal een voorbeeld geven: In de jaren zeventig in de Katholieke Universiteit van Lublin kwam, aan het begin van het studiejaar, de toenmalige kardinaal van Krakow deelnemen aan de Eucharistie in de universiteitskerk, de officiële opening in de grote zaal, en de lunch. Daarna zou de kardinaal teruggaan naar Krakow. De rector van de universiteit, Vader Krapiec, begeleidde hem naar de auto maar stopte om even te praten met een andere gast, totdat ze te laat bij de auto waren. Maar zie! De kardinaal was ‘verdwenen’! De tien seconden die ze stonden te wachten leken wel tien eeuwen. De rector, gewend om alles onder controle te hebben, wist niet waar de kardinaal heen zou kunnen zijn gegaan. Hij vroeg: “Waar is Wojtyla? De kardinaal is verdwenen! Waar is hij!”. Toen vertelde een van de studenten hem: “Hij is waarschijnlijk naar de kerk gegaan.” Daar gingen ze, en we vonden de kardinaal, geknield in gebed voor de Kruisweg.

Een andere, het was in het jaar 1999 tijdens zijn zevende apostolische reis in Polen. Die duurde 13 dagen, met 22 plaatsen op het programma, van het noorden naar het zuiden van het land. Een programma dat voorbij ging aan de lichamelijke mogelijkheden van de Paus. Eén van die dagen was er – volgens het programma – een zegening van de schrijn in Lichen, de Eucharistie in Bydgoszcz, dan een ontmoeting met mensen van de universiteit, de liturgie van het Heilig Hart, verbonden aan de zaligverklaring van Pastoor Frelichowski in weer een andere stad, Torun, dan terug naar Lichen voor de overnachting. Een meer dan drukke dag! En zo, na het avondeten, ging het pauselijk gezelschap meteen naar bed. Maar de Paus sloot zichzelf op in de kapel voor een lang gebedsmoment. Hoewel wij misschien niet de sterkte van deze heilige Paus hebben om te bidden, is hij een voorbeeld van volhardend gebed. Eenvoudig en nederig. En dat hij wat God ons vraagt, volharden in het gebed, ook als we het moeilijk vinden, maar alleen de wens om met Hem te praten (want daar gaat het eigenlijk om) is al gebed. Terwijl je volhardt, doe het met eenvoud, herkennen wie je bent en wie God is. En ook nederig omdat je weet wie je bent, weet je het ook, als gevolg, dat je, dat we, God nodig hebben. Wij kunnen niets zonder Hem.

Net als H. Johannes Paulus II elke minuut zocht om verenigd te zijn met God, ook als hij het druk had, vragen wij Onze Lieve Vrouw de kracht te hebben, om nederig aan Jezus te vragen “leer ons bidden”

Gods zegen, M Esperanza

Afbeelding: Bron

 

Share

Zuster Esperanza is lid van de Dienaressen van de Heer en de Maagd van Matará en moeder overste van de orde die in het Heiligdom wonen.

Vorige weekbrieven