De broederlijke vermaning

De broederlijke vermaning

Op zondag 10 september ging het in de schriftlezingen over een belangrijke uitdrukking van de naastenliefde, namelijk de broederlijke vermaning, ofwel de christelijke opdracht mijn broeders hoeder te zijn.

Welke ouder zal niet regelmatig zijn of haar kinderen vermanend toespreken als de ouderliefde dit vraagt? Dit als een liefdevolle zorg voor een goede, harmonische ontwikkeling van het kind en om behoud of herstel van de natuurlijke familiebanden. Zo ook mogen wij ons als christenen, als kinderen van de ene Vader in de hemel, door het Woord van God en door de sacramenten met elkaar verbonden weten tot één grote familie. De broederlijke vermaning is dan van tijd tot tijd noodzakelijk. Dit nooit als een oordeel over wie dan ook, want wij zijn allemaal zondaars, maar om elkaar te behoeden voor de ernstige gevolgen van de zonde, en de onderlinge verbondenheid in de naastenliefde te behouden dan wel te herstellen.

De broederlijke vermaning is niet alleen noodzakelijk tussen familieleden, maar ook tussen hele volkeren, landen en naties. Onze westerse wereld heeft bijvoorbeeld een broederlijke vermaning nodig wat betreft de ideologische en zondige misvorming en ontkenning van het natuurlijke gezinsleven, zoals dat in de schepping is gegeven. Deze zogenaamde genderideologie verwerpt namelijk iedere bovennatuurlijke openbaring, zoals die in elk mensenhart staat geschreven. De Tien Geboden bijvoorbeeld spelen helemaal geen rol in de genderideologie. Zij richt zich alleen op de zichtbare, tijdelijke aardse realiteit en laat de werkelijkheid van de onzichtbare hemel, het eeuwig leven na de dood, buiten beschouwing. Deze ideologische misvorming en vernietiging van het gegeven, natuurlijke gezinsleven wordt steeds meer dictatoriaal opgelegd in het openbare leven. Dat heeft ernstige gevolgen, niet alleen voor onze eigen westerse samenlevingen, ook in onze relaties met andere volkeren.

Zijn wij ons als gelovigen bewust van de kostbare schat van ons geloof in de gekruisigde en verrezen Heer en blijven wij uit deze schat putten in onze omgang met elkaar, ook in een liefdevolle broederlijke vermaning. Dit nooit tot een veroordeling van mensen, maar tot redding van iedereen die daarvoor open staat. Per slot van rekening is de Heer niet gekomen om de wereld te veroordelen, maar om de wereld te redden (Joh. 12,47b). In de vorige eeuw waren het de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) en de Tweede Wereldoorlog (1939-1945) die het gevolg waren van het verwerpen van de goddelijke openbaring in zijn Zoon Jezus, zoals doorgegeven in de Kerk. Mogen wij met deze pijnlijke lessen uit de vorige eeuw in ons geheugen, in deze eeuw gezamenlijk in staat zijn om herhaling in een mogelijke Derde Wereldoorlog te voorkomen. Blijven wij ons wenden tot Jezus, “Het Lam Gods dat de zonde van de wereld wegneemt” (Joh. 1,29). Deze woorden van Johannes de Doper herhalen wij elke eucharistieviering vóór de communie.


Pater Gerard Wijers s.s.s., Amsterdam

Delen

Lid van de congregatie van Sacramentijnen is pater Wijers woonachtig in de in Amsterdam bij de Begijnhof en assisteert heel regelmatig op het heiligdom.

Nieuwste overwegingen