Blijft in mij dan blijf ik in u

Blijft in mij dan blijf ik in u

Met het duidelijke beeld van de wijnstok en de ranken worden wij vandaag, op deze vijfde zondag van Pasen, uitgenodigd met de Verrezen Heer verbonden te blijven en veel vruchten voort te brengen. Hoe blijven wij verbonden met de Verrezen Heer? Door van harte in Hem te geloven en zijn geboden te onderhouden. Zijn geboden staan in elk mensenhart geschreven. We kennen de Tien Geboden van nature. De Tien Geboden zijn voor ons mensen de weg om de Liefde die God, onze Schepper en onze Vader, voor ons heeft concreet te beantwoorden met onze wederliefde. We hebben een geweten dat ons bevestigt als we de geboden onderhouden en dat ons veroordeelt, als we tegen de geboden in handelen.

Nu gebeurt het ons dat we, ondanks onze goede wil en inzet, keer op keer merken dat het ons op eigen kracht niet lukt om die Tien Geboden te onderhouden. Met de apostel Paulus moeten ook wij regelmatig constateren: “Ik  doe niet het goede dat ik wil, maar het kwade dat ik niet wil”. (Rom. 7,19)

Bovendien kan het voorkomen, dat ons geweten door uiterlijke omstandigheden wordt misvormd. De jongeman Saulus, de latere apostel Paulus, meende God te dienen door de aanhangers van de nieuwe leer over de gekruisigde en verrezen Heer ten dode toe te vervolgen, zoals hij later zelf zal zeggen (Hand. 22,4). Tot op de dag van vandaag is het christendom wereldwijd de meest vervolgde godsdienst. Ons eigen Europa was de vorige eeuw het toneel van de goddeloze ideologieën van het communisme en het nationaalsocialisme, die veel mensen enthousiast maakten, maar die uiteindelijk veel dood en verderf hebben gezaaid. De komende week gedenken we opnieuw op 4 mei de miljoenen doden van de Tweede Wereldoorlog om een dag later het einde van die oorlog te kunnen vieren. Maar ook in onze tijd doen vreemde ideeën de ronde, die ons afbrengen van de Tien Geboden van God, die ons geweten proberen te misvormen, en daarmee ons persoonlijk geluk en de stabiliteit van de hele samenleving ernstig bedreigen. Denken wij maar aan tegennatuurlijke ideologieën over ons gegeven man- en vrouw-zijn, over huwelijk en gezin, zelfs over leven en dood.

De liturgie van vandaag doet ons verder zien dan al deze ontmoedigende tegenwerkingen. Op de eerste plaats verzekert de Verrezen Heer ons, dat wij met de beste wil van de wereld, uit onszelf tot niets in staat zijn. “Los van Mij kunt gij niets”. horen wij vandaag. Daarom nodigt Hij ons uit om “in Hem te blijven, zodat Hij in ons kan blijven”. Verder zien wij dat de vervolger Saulus door toedoen van de Verrezen Heer zelf, tot inkeer wordt gebracht. Hij laat zich dopen tot vergeving van zijn zonden, en wordt, als de dertiende apostel Paulus, een vurig verkondiger van de gekruisigde en verrezen Heer.

Laten wij ons op deze vijfde zondag van Pasen uitgenodigd weten ons leven te verbinden met dat van de Verrezen Heer die tot ons komt met zijn Woord (“Heer, uw woorden zijn woorden van eeuwig leven”. (Joh. 6,68) en met zijn sacrament (“Het brood dat Ik zal geven is mijn vlees ten bate van het leven der wereld”. (Joh. 6,51) En laten wij, waar we hebben gezondigd of waar we zijn misleid, ingaan op zijn uitnodiging om tot inkeer te komen en de afgesneden rank opnieuw te enten op de wijnstok. In het sacrament van de Biecht is het altijd weer de Verrezen Heer zelf die ons liefdevol met zich wil verzoenen.

Pater Gerard Wijers s.s.s., Amsterdam

Delen

Lid van de congregatie van Sacramentijnen is pater Wijers woonachtig in de in Amsterdam bij de Begijnhof en assisteert heel regelmatig op het heiligdom.