Heilige Birgitta van Zweden, medepatrones van Europa, 23 juli

Zr. Maria Mater Castissima SSVM

in Overweging

Birgitta Birgersdotter werd in 1303 geboren in Uppland, Zweden. Zij leefde als echtgenote en moeder, later als non en mystica. In het Jubeljaar 1350 ging zij op bedevaart naar Rome om pauselijke goedkeuring te verkrijgen voor de orde die zij had gesticht. Zij bleef er tot haar Regel in 1370 werd bevestigd en stierf in Rome in 1373.

Na het overlijden (1344) van haar man Gudmarsson, met wie zij acht kinderen had, stichtte Birgitta de Birgittinessen. Zij wijdde zich aan gebed en liefdadigheid. Zij is een van de zes patroonheiligen van Europa, naast Benedictus van Nursia, Cyrillus en Methodius, Catharina van Siena en Edith Stein.

Paus Benedictus XVI beschreef hoe Birgitta een positieve invloed uitoefende op haar gezin, dat dankzij haar een ware “huiskerk” werd. Samen met haar man volgde zij de Regel van de Franciscaanse Derde Orde en beoefende zij werken van barmhartigheid. Na een bedevaart naar Santiago de Compostella in 1341 besloten de echtgenoten in onthouding te leven; kort daarna overleed Ulf in een klooster.
Benedictus XVI noemde de eerste periode van Birgitta’s leven een voorbeeld van authentieke huwelijksspiritualiteit. “Moge de Geest van de Heer de heiligheid van christelijke echtparen voeden en de wereld de schoonheid tonen van een huwelijk geleefd naar de waarden van het Evangelie: liefde, tederheid, wederzijdse hulp, vruchtbaarheid, openheid en solidariteit met de wereld door praktiserend te leven in eenheid met de Kerk.”

De tweede periode begon met haar weduwschap. Zij verzaakte een nieuw huwelijk om zich geheel aan de Heer te wijden door gebed, boete en liefdadigheid. Na haar bezittingen aan de armen te hebben uitgedeeld, leefde zij in het cisterciënzerklooster van Alvastra. Daar begonnen de goddelijke openbaringen die haar de rest van haar leven vergezelden, door haar biechtvaders vertaald van Zweeds naar Latijn en gebundeld in acht boeken: de “Hemelse Openbaringen”.

Bij de oprichting van haar orde zette ze zich er ook voor in om de paus (die zich in Avignon bevond) terug naar Rome te halen. In 1349 vertrok Birgitta naar Rome voor het Jubeljaar en om goedkeuring te krijgen voor haar religieuze orde van monniken en nonnen onder leiding van een abdis. Toen Jezus Christus aan haar verscheen in de Sint-Paulusbasiliek te Rome, openbaarde Hij haar de 15 lijdensgebeden (ook wel bekend als ‘De Bron van het Geluk’). Hij vertelde Birgitta dat Hij tijdens Zijn passie in totaal 5480 slagen had ontvangen en beloofde grote geestelijke gunsten aan wie deze gebeden een jaar lang dagelijks bidt. Ik vind het persoonlijk heel mooi en waardevol om deze te mediteren.

Paus Johannes Paulus II verklaarde de H. Birgitta tot medepatrones van Europa en sprak de hoop uit dat zij, die leefde voor de Reformatie, een krachtige voorspreekster kan zijn voor de hereniging van alle christenen. Laten wij hiervoor blijven bidden op voorspraak van de H. Birgitta.

Zr. Maria Mater Castissima

Weekbrief