Maria Lichtmis

Eerst maar even een hardnekkige fout corrigeren: Maria Lichtmis is geen Mariafeest. De echte naam van het feest is de “Opdracht van de Heer in de Tempel” – en ja, Hij wordt daar opgedragen door Maria, daar zullen we later op terugkomen, maar het is dus allereerst een Feest van de Heer. Op dit feest begint de Heilige Mis met een kaarsjesprocessie, waardoor in Nederland al snel het verband met Maria werd gelegd. In werkelijkheid staan deze kaarsjes voor Jezus, het Licht van de volkeren, die in Zijn eigen tempel binnen wordt gedragen.
De “Opdracht van de Heer” is een prachtig scharnier tussen het Oude en het Nieuwe testament. Maria en Jozef vervullen alle wetten van het Oude Verbond, en door twee bejaarde rechtvaardigen uit dat verbond wordt in die kleine baby de Messias herkend, die in het hele Oude Testament wordt verbeeld en voorspeld. Het oude wordt volbracht en vervuld door de komst van het nieuwe. Zij zullen sterven, Hij zal groeien en niet alleen Israël verlossen, maar ook alle andere volken tot het heil brengen.
Wat een bijzonder moment! En toch gaat het bijna onopgemerkt voorbij. Stel je de tempel maar eens voor, de grote tempel van Jeruzalem, een komen en gaan van mannen, vrouwen en kinderen en allerlei dieren bestemd voor de eredienst. Alleen al het aantal baby’s wat die dag aan God werd opgedragen, moet aanzienlijk zijn geweest: alle eerstgeborenen uit het hele land! In die wirwar van mensen en dieren bevindt zich een arm echtpaar met hun baby. Ze komen het aan God opdragen om de wet te vervullen. Als de Heilige Geest niet de oude Hannah en Simeon had geïnspireerd, was dit moment aan iedereen voorbijgegaan.
Maar wat gebeurt hier eigenlijk? Niet alleen wordt God zijn eigen tempel binnengedragen, niet alleen wordt het Oude Testament vervuld en het nieuwe ingeluid, nee, Jezus wordt in de tempel aan God opgedragen. Aan God geofferd, zou je kunnen zeggen. Zoals de brief aan de Hebreeën de woorden van de psalm in Jezus’ mond legt: “Slachtoffers en gaven hebt Gij niet gewild, maar Gij hebt voor Mij een lichaam bereid. Brandoffers en zoenoffers konden U niet behagen. Toen zei Ik: Hier ben Ik. Zoals er in de boekrol over Mij geschreven staat, Ik ben gekomen, o God, om uw wil te doen.” Wat was die wil? Om voor ons te sterven aan het kruis en ons zo te verlossen.
Jezus is het ware Lam dat alle zonden wegneemt door Zijn offer aan het kruis. Daar wordt hier een begin aan gemaakt. Zoals de H. Johannes Paulus II het prachtig zegt: “de opdracht van de Heer is als het offertorium van het Kruisoffer.” En wie brengt Hem ten offer? Maria. Zij draagt het offer van haar Zoon op aan de hemelse Vader, zoals ze ook zal doen onder het Kruis. Niet voor niets verwijst de profetie van Simeon naar Maria’s eigen lijden, verenigd met het lijden van de Heer. Zo wordt het toch een beetje een Mariafeest.
En dat is precies wat we op deze bijzondere dag van Maria kunnen leren: ons eigen lijden verenigen met Jezus’ lijden aan het kruis, dat lijden wat zo’n enorme verlossende waarde heeft gekregen. Op die manier krijgt ook ons lijden zin en een grote waarde. Bidden wij met het mooie Marialied: “Oh moeder, bij het kruis waarop uw Zoon Zijn bloed vergoot / leer mij, als gij, mij off’ren op het altaar met Zijn dood!”
M. Laetitia Dei
Recent Sermons

Adoro te devote
januari 17, 2026

Een nieuwe wereld
december 19, 2025

4000 jaar in 4 weken
december 07, 2025

