HEMEL
DE VIERDE DAG – CHARLOTTE BRAND
Uit de Bijbel
En God zei: “Er moeten lichten zijn aan het hemelgewelf, die de dag van de nacht zullen scheiden; zij moeten als tekens dienen, voor zowel de feesten als voor de dagen en de jaren, en als lampen aan het hemelgewelf om de aarde te verlichten.” Zo gebeurde het. God maakte twee grote lampen, de grootste
om over de dag te heersen, de kleinste om te heersen over de nacht, en Hij maakte ook de sterren. [ ] En God zag dat het goed was. Het werd avond en het werd ochtend; dat was de vierde dag.
(Gen. 1, 14-19)
REFLECTIE
Op de vierde scheppingsdag verandert het karakter van het scheppen. God scheidt niet meer alleen, maar maakt ook. Hij maakte de zon, de maan en de sterren en tooide hiermee het hemelgewelf. De zon geeft licht en warmte overdag. De maan en de sterren verlichten de nacht. Ritme is geboren; dag en
nacht, zomer en winter, eb en vloed.
Het is een wonder dat de aarde precies op het ‘goede’ plekje in het heelal staat, zodat er leven mogelijk is. Niet te ver van de zon, waardoor de zeeën zouden bevriezen, niet te dichtbij, waardoor de oceanen zouden verdampen. De zon schenkt ons niet alleen licht maar ook warmte en energie. Energie die de
planten omzetten in voedsel en brandstof voor al het andere leven op Aarde. De zon houdt de Aarde gaande.
De lichten aan het hemelgewelf moeten als tekens dienen. Tekens die ons bewust maken van de tijd; dagen, jaren, seizoenen. De cyclus van het leven wordt hierin zichtbaar; geboorte, groei en bloei, aftakeling en dood. Daar bewegen wij in mee.
De hemellichamen zijn ook tekens voor de feesten. Feesten zijn er om te vieren, te herdenken, om God lof te brengen. Feesten verbinden ons met elkaar, met het verleden en de toekomst. Feesten geven, net als de zon, het leven glans en diepte, een gouden randje.
Hebt u weleens onder een heldere sterrenhemel geslapen? Het doet wat met je. Ik werd overspoeld door een gevoel van verwondering en ontzag voor het grootse ons overstijgende mysterie van heel de kosmos en voelde me klein en nietig, een stofje in het heelal. Maar tegelijk voelde ik dankbaarheid en vreugde dat ik daar deel van mag zijn.
De zon is de krachtbron voor de Aarde, voor ons bestaan. Hoe gaan wij om met de energie die we van haar ontvangen en deels als fossiele energie ligt opgeslagen diep in de aarde?
De zon en de maan brengen ritme in de tijd. Kunnen wij ons daaraan overgeven? Dag en nacht, 24-uurs-economie? Zomer en winter, aardbeien met kerstmis?
door Marjolein Tiemens-Hulscher, GroenGeloven
VAN DE KUNSTENAAR
CHARLOTTE BRAND
www.charlottebrandfotografie.myportfolio.com
HEMELSE SFEREN
Op deze dag schiep God de lichtdragers: zon, maan en sterren. Vanaf deze scheppingsdag wordt de tijd aangegeven door de zon en de maan.
“Alle levende wezens in de natuur geven hun levenswijze vorm op basis van een dag- en nachtcyclus en de stand van de zon en de maan; een cyclus van ongeveer 24 uur, ook wel circadiaans ritme genoemd, naar de volledige omwenteling van de aarde rond haar as. Op basis van verschillende indicatoren stellen de mensen, planten, dieren en organismen hun gedrag af op dit ritme. Daglicht, of juist het
gebrek daaraan, en de bijbehorende verandering in temperatuur zijn essentieel voor de levenscyclus van planten en dieren in het wild.
Dit continue proces van dag naar nacht en vice versa, veroorzaakt door de stand van de zon
en de maan, heb ik via fotografie vastgelegd en verbeeld in mijn foto-installatie.
Deze foto-installatie bestaat uit 24 cirkels die ieder de ronde aardbol symboliseren. De cirkels representeren de 24 uur waarbinnen het dag- en nachtritme en de stand van de hemellichamen zich afspelen. Beide zijden van de cirkels zijn voorzien van afbeeldingen van de lucht. De beelden zijn steeds op dezelfde plek boven het heiligdom gefotografeerd; op verschillende dagen en elk uur is vertegenwoordigd in de serie. De voor- en achterzijde van elke cirkel weerspiegelen de tegenoverliggende tijd binnen het dag- en nachtritme, en daarmee de ‘kleur van dag en nacht’.”
OVER HET KUNSTWERK
door Joris Brussel, Stadsdichter en Columnist
DAG EN NACHT, YIN EN YANG
In dit geval geen zwart wit maar blauw op groen. Blauw – sowieso mijn lievelingskleur – als uitkomst van het fotograferen van de luchten boven het heiligdom. Een kleurenpalet binnen één kleur. Hoewel de luchten natuurlijk nooit altijd blauw zijn. Het zijn dus 24 kleuren lucht. Met smaken als mistig wit, strak hemelwit, regenachtig grijs, zonnegloedoranje en ga zo maar door. 24 cirkels, voor ieder uur van de dag en samen één geheel. Een soort hemellichamen, omdat ze allen zelf dansen in de wind op hun eigen ritme.
Het doet me denken aan een kunstwerk dat ik in december zag tijdens een lichtjesfestival. Er waren op een Amsterdamse gracht allerlei losse lichtjes aan draden gekoppeld. Allemaal met andere manieren van installatie, waardoor ieder lichtje anders op de wind bewoog en net iets ander licht uitstraalde.
Geïnspireerd op de manier waarop vuurvliegjes communiceren. Omdat ze allen hun eigen ritme hebben van licht geven en daarmee seinen, onderscheiden zij zich van elkaar. Ook al lijken vuurvliegjes (en deze lampjes op de gracht) identiek, toch zijn ze allemaal autonoom en tegelijkertijd verbonden.
Een beetje zoals de 24 cirkels allen uniek zijn, maar samen een geheel vormen. Maar dan in tinten blauw. Het zal dan ook geen toeval zijn dat het hierboven omschreven kunstwerk in Amsterdam opgesteld stond onder de Blauwbrug. En dat maakt de cirkel(s) weer rond. Bovendien staan de 24 losse cirkels die samen een geheel vormen, – een dag-nachtcyclus; een begin, midden en eind – ook voor meer dan een tijdscyclus. Het geeft ook de kracht van het collectief weer. Een half ei is geen ei en een enkele cirkel maar een cirkel. Maar samen heb je een soort mini-sterrenstelstel in de bomen van het heiligdom. Kracht door samen. Compleet door het geheel.
