Weekbrief - Woord van de rector


(preek van Hemelvaartsdag, ingekort)

Hemelvaartsdag, de Heer die opstijgt naar de hemel. We spreken bij Jezus bewust over hemelvaart, en niet Tenhemelopneming, zoals bij Maria op 15 augustus. Jezus stijgt namelijk ten hemel op uit eigen kracht, vanuit de kracht van God, Hij is immers God en mens. Bij Maria is het door de genade van God dat ze ten hemel wordt opgenomen.

In het Evangelie lezen we dat Jezus tot zijn leerlingen zegt: “Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde”. Wij stellen ons geloof, ons vertrouwen niet zomaar in iemand, niet zomaar in een persoon. Nee, wij geloven in een Persoon, Jezus, die alle macht heeft in de hemel en op de aarde. Er is dus niets, helemaal niets, nergens, wat niet onder Zijn macht valt.


Nu hoor, zie ik mensen gaan tegensputteren. Ho, wacht, Jezus heeft alle macht in de hemel en op de aarde. Hoe zit dat dan deze week met de bomaanslag in England, in Manchester met 22 doden en nog vele zwaargewonden? Als Jezus alle macht heeft, waarom heeft Hij dit dat niet voorkomen?

Dat is een moeilijk mysterie waar wij als gelovige mensen mee kunnen worstelen. Wij geloven inderdaad dat God Almachtig is, en toch is er veel leed op de aarde. Op één of andere manier laat God het leed dus in een bepaalde mate toe. Waarom? Dat is niet makkelijk om hier een antwoord op te geven. Een deel van het antwoord is denk ik dat de mens een vrije wil heeft. En God respecteert onze vrije wil. Als God onze vrije wil niet zou respecteren zouden we geen echte mensen meer zijn, maar robotten of een soort gelimiteerde wezens.

Nee we zijn mensen met een vrije wil en God respecteert deze. Zelfs dus wanneer mensen met deze vrije wil tot vreselijke daden komen. De enige manier om hier mee weg te komen, met een God die de vrije wil van de mens zoveel respecteert zelfs als dit leid tot vele slachtoffers, is als dit leven wat we hier en nu op de aarde leven, niet alles is waar het om gaat.

Dit leven op aarde is slechts deel I van het verhaal, het gaat uiteindelijk voor ons mensen om het eeuwig leven bij God, deel II zou je kunnen zeggen. De kinderen, tieners, die deze week in Manchester zijn omgekomen, hebben zeker, naar menselijke maatstaven een veel te kort leven gehad in deel I. Maar dat zegt niets over hun leven in deel II, het eeuwig leven.

Hun eeuwig leven bij God, deel II, hangt af van hoe zij in dit leven geleefd hebben. Of ze het goede probeerden te doen of niet. En aangezien het om kinderen en tieners gaat, mogen we er op vertrouwen dat God barmhartig zal zijn. Jezus heeft alle macht op de hemel en op de aarde, Hij heeft dus ook de macht op deze tieners op te nemen in de hemel.

Is hiermee het ‘waarom’ beantwoord, het waarom God zulk vreselijk leed toelaat? Nee, hiermee is alleen aangetoond dat wanneer God onze vrije wil respecteert, wat God doet omdat we mensen zijn en geen robotten, er soms vreselijk leed zal zijn omdat er mensen zijn die vreselijke keuzes maken. Het leed wordt wel verzacht door te bedenken dat het aardse leven slechts deel I is van het verhaal, het gaat uiteindelijk om deel II, het eeuwig leven bij God.

Laten wij als gelovige christenen zo proberen te leven dat we in dit deel II komen, het eeuwig leven bij God in de hemel, daar waar Jezus zetelt aan de rechterhand van God de Vader. Laten we dus proberen het goede te doen. En laat zo door ons getuigenis in woord en daad, steeds meer mensen tot dit geloof in Jezus en het eeuwig leven bij God komen, zodat er uiteindelijk steeds minder mensen zullen zijn die vreselijke keuzes maken.

Onze Lieve Vrouw ter Nood, bid voor ons.

 

¬ terug naar boven


Rector J. de Wit


Rector Jeroen de Wit, Heiligdom OLV ter Nood, Heiloo